Wydaje mi się, że ciężko znaleźć miejsce na świecie, które nie kryje w sobie jakichś „mrocznych tajemnic”. Kiedyś wydawało mi się, że Norwegia jest krainą mlekiem i miodem płynąca, gdzie żyje się jak w bajce, ale zmieniłem zdanie po przeczytaniu „Dzieci Norwegii. O państwie (nad)opiekuńczym”. O Kandzie nie czytałem, ale na pewno przeczytam. Nie słyszałem o tej książce, dzięki za informację.