Kurytyba. Miasto uśmiechu

Sama Kurytyba ma orientacyjnie tyle samo mieszkańców co Warszawa. Jest stolicą Paraná, jednego z trzech stanów tworzących południowy region Brazylii, Região Sul do Brasil. Oficjalne założenie datuje się na 29 marca 1693 r. Miasto znajduje się ponad 110 kilometrów od Oceanu Atlantyckiego, 1338 kilometrów na południe od stolicy kraju, Brasilii. Jest to najludniejsza gmina Paraná i regionu południowego i ósma pod względem wielkości w kraju.

Głównymi zabytkami Kurytyby są:

• Ogród Botaniczny: jest pocztówką miasta. Jest to rozległa, pełna kwiatów przestrzeń, wysadzana rzeźbami i poprzecinana ścieżkami spacerowymi. Centralna szklana i metaliczna szklarnia jest bardziej interesująca jako ozdobna wizytówka niż botaniczny cud. Ma specjalnie wydzielone miejsce, zamknięte dla odwiedzających, gdzie znajduje się naturalny fragment ogrodu, skąd dobiegają odgłosy małp.

• Wieża panoramiczna Oi Torre Panorâmica: stąd rozpościera się widok 360 ° na Kurytybę.
• Muzeum Oscara Niemeyera zaprojektowane przez najbardziej znanego brazylijskiego architekta. Stała wystawy obejmuje fotograficzną kapsułę czasową konstrukcji muzeum (mieszczącą się w wieży) oraz doskonałą prezentację na temat samego Niemeyera.
• Ukraiński Pomnik Memorial Ucraniano, położony w Parku Tingüi, w hołdzie ukraińskim imigrantom w Kurytybie. Nazwa parku jest hołdem dla ludu Tingüi (co oznacza dosłownie „nastrojony nos”), rdzennej populacji zamieszkującej region, w którym obecnie znajduje się Kurytyba, w czasie jej kolonizacji przez Portugalczyków.
• Tanguá Park z pięknymi ogrodami i sztucznym wodospadem. W parku spotkać można kapibary.

Kurytyba uważana jest za ekologiczną stolicę Brazylii, spośród innych stolic federalnych jest najbardziej zielona, znajduje się tam najwięcej drzew. Do niedawna miasto stanowiło model dla transportu publicznego. Wszędzie dostępne jest sprawne WiFi. Dodatkowe bezpieczeństwo podczas korzystania z publicznego internetu, zapewnia skorzystanie z usługi VPN.

Jest jednocześnie najzimniejszą stolicą Brazylii, zimą pada tam śnieg, co w kraju jest dość rzadkie. Zimą temperatura może osiągnąć 0 stopni C. W mieście odnotowano największe opady śniegu w lipcu 2013 r. i lipcu 1975 r., kiedy temperatura osiągnęła -6 stopni C.

Znajduje się tam jedyny w Ameryce Łacińskiej stadion piłki nożnej, który jest zamykany całkowicie – Estádio Joaquim Américo Guimarães, należący do Clube Atlético Paranaense.

W Kurytybie założono pierwszy uniwersytet w Brazylii Universidade Federal do Paraná w 1520 roku. Na początku funkcjonował jako uczelnia prywatna, potem federalny uniwersytet stanu Paraná. Kurytyba ma najniższy wskaźnik analfabetyzmu wśród stolic brazylijskich.

Potomkowie pochodzą głównie z Włoch, Polski, Niemiec, Ukrainy. Polscy imigranci przybyli do Paraná około 1871 roku. Osiedlili się w różnych regionach stanu, takich jak: Ivaí, Araucaria, Sao Mateus do Sul, Mallet, Cruz Machado, Contenda, Tomaz Coelho, Rio Claro, Reserva i Irati. W Kurytybie byli największą polską kolonią w Brazylii. Zajmowali się głównie rolnictwem. Rozprzestrzenili stosowanie pługa i innych technik rolniczych. Przyczynili się do rozwoju zarówno miasta, jak i całego stanu Paraná.

Wiele polskich tradycji znaleźć można w lesie Jana Pawła II w Kurytybie. W centrum Bosque do Papa João Paulo II znajduje się siedem oryginalnych domów, które odzwierciedlają architekturę polskich imigrantów z Kurytyby, wykonanych z zatopionego drewna. W głównym, zbudowanym w 1883 r., wyryty jest rytm Matki Boskiej Częstochowskiej. Pozostałe domy odtwarzają styl życia polskich imigrantów. W parku znajduje się także posąg z popiersiem papieża Jana Pawła II.

materiał zewnętrzny