Pierwszą rzeczą, którą zapamiętasz z Rotorua, wcale nie będzie widok. Będzie zapach. Delikatna, siarkowa nuta zgniłych jaj unosi się nad całym miastem i towarzyszy podróżnym na każdym kroku – to oddech ziemi, która w tym zakątku Nowej Zelandii nigdy do końca nie zasypia. Pod chodnikami bulgocze błoto, z parków bije para, a jeziora mienią się barwami, jakich nie zobaczysz nigdzie indziej. Ale Rotorua to coś więcej niż geotermalny spektakl. To także miejsce, w którym kultura Māori żyje na co dzień, a troska o przyrodę bywa traktowana jak święty obowiązek.

Jeśli planujesz podróż na Wyspę Północną, ten przewodnik pokaże ci, dlaczego warto zatrzymać się w Rotorua na dłużej niż jedną noc – i co sprawia, że wielu podróżnych wraca stąd odmienionych.

Gdzie leży Rotorua i skąd ta para

Rotorua to niewielkie miasto w samym sercu Wyspy Północnej, otoczone jeziorami i pradawnymi lasami. Leży na jednym z najbardziej aktywnych obszarów geotermalnych na świecie, dlatego para buchająca z ziemi, gorące źródła i bąble błotne są tu częścią codzienności. Region od dawna przyciągał podróżnych spragnionych relaksu w mineralnych wodach, ale dziś zyskuje też renomę jako raj dla miłośników aktywnego wypoczynku: rowerów górskich, pieszych szlaków i rezerwatów dzikiej przyrody.

Nad tym wszystkim unosi się pewna niewidzialna wartość, którą Māori nazywają manaakitanga. To słowo trudno przetłumaczyć jednym pojęciem – oznacza gościnność, hojność i wzajemną troskę o ludzi, miejsca i wszystko, co żywe. W Rotorua manaakitanga nie jest hasłem z folderu turystycznego, lecz zasadą, którą czuć w rozmowach z przewodnikami i w sposobie, w jaki miasto dba o swoje dziedzictwo.

Świat, który bucha z ziemi

Najlepszym wstępem do Rotorua jest zwykły spacer. Moim ulubionym punktem startowym jest Kuirau Park – darmowy park geotermalny w centrum, gdzie można zanurzyć zmęczone stopy w bezpłatnych termalnych kąpieliskach, popatrzeć na kolorowe jeziorka i bulgoczące baseny błota. To geotermia w najbardziej przystępnej, spokojnej odsłonie.

Kto chce mocniejszych wrażeń, powinien odwiedzić dolinę Whakarewarewa, gdzie ziemia gotuje jedzenie za ludzi. W tutejszej kuchni potrawy przyrządza się metodą hāngī – owija i przez wiele godzin dusi w podziemnym dole, przykryte rozgrzanymi kamieniami. Kurczak czy słodki pudding parowany tuż pod stopami gości zyskują głęboki, dymny smak, którego nie da się podrobić w zwykłym piekarniku.

Bardziej odważni ruszą do Hell’s Gate, czyli Wrót Piekieł. Jeden z tutejszych basenów osiąga 98 stopni Celsjusza i pH bliskie jedności – lepiej trzymać się od niego z daleka. Za to okoliczne, chłodniejsze sadzawki zapraszają do kąpieli w gęstym, bogatym w minerały błocie. To właśnie o tym miejscu irlandzki dramaturg George Bernard Shaw powiedział w 1934 roku, że kłębiąca się para przypomina „wrota piekieł”. Zapach siarkowodoru zostanie z tobą jeszcze długo po wyjściu, ale skóra podziękuje.

Święta góra Tarawera i zaginiony cud świata

Nad regionem góruje Tarawera – jeden z najświętszych uśpionych wulkanów Nowej Zelandii i miejsce spoczynku przodków miejscowych Māori. To właśnie jej erupcja w 1886 roku pogrzebała słynne Różowe i Białe Tarasy, nazywane po maorysku Te Otukapuarangi, „Fontanną Zachmurzonego Nieba”. Te naturalne, krzemionkowe źródła uchodziły niegdyś za jeden z cudów świata; dziś spoczywają pod osadami nad jeziorem Rotomahana, a opowieści o nich krążą wśród przewodników niczym legenda.

Wyprawa na krater Tarawery to jedno z najsilniejszych przeżyć, jakie oferuje Rotorua. Prowadzi ją maoryska firma Kaitiaki Adventures – jedyna, która ma dostęp do góry, a część zysków przeznacza na opiekę nad tym wyjątkowym krajobrazem. Terenowym samochodem pokonuje się ponad tysiąc metrów w górę, a potem, wśród czerwono-czarnego wulkanicznego piasku, rusza na mniej więcej dwugodzinny spacer wzdłuż krawędzi krateru. Przewodnicy często rozpoczynają go od karakii, czyli maoryskiej modlitwy o opiekę duchową. Nawet przy fatalnej pogodzie ten pustynny, nieziemski pejzaż zapada w pamięć na zawsze.

Rowerem i pieszo przez las Redwoods

Tuż za miastem rozciąga się las Whakarewarewa, znany też jako Redwoods – należący do Māori kompleks kalifornijskich sekwoi, srebrzystych paproci i strumieni jak z bajki. To jedno z najlepszych miejsc do jazdy na rowerze górskim na świecie, a przy tym zaskakująco przyjazne początkującym. Sieć tras jest darmowa i otwarta dla wszystkich, a tabliczki wzdłuż ścieżek przypominają rowerzystom, by dbali o siebie nawzajem. Popularna pętla Forest Loop liczy około 33 kilometrów i pokazuje pełnię różnorodności tego lasu; na rowerze elektrycznym pokonasz ją wygodnie w jeden dzień.

Jeśli wolisz zwolnić tempo, las oferuje też atrakcje piesze. Słynny Redwoods Treewalk prowadzi wysoko nad ziemią, po sieci wiszących mostków rozpiętych między koronami drzew. A dla tych, którzy chcą po prostu pochodzić, przygotowano trasy od godzinnego spaceru po miękkim, równym podłożu aż po wielogodzinne wędrówki – i oczywiście nie zabrakło tu odrobiny geotermalnej aktywności przy strumieniu.

Spotkania z dziką przyrodą

Rotorua traktuje ochronę przyrody bardzo poważnie, a odwiedzający mogą stać się jej częścią. W National Kiwi Hatchery na farmie Agrodome specjaliści ratują nowozelandzki symbol narodowy – brązowego kiwi, którego populacja kurczy się o jeden do dwóch procent rocznie przez sprowadzone drapieżniki i utratę siedlisk. W wylęgarni szanse przetrwania piskląt rosną z zaledwie pięciu procent do imponujących sześćdziesięciu pięciu, a rocznie wykluwa się tu ponad sto młodych, które później wracają na wolność.

W okolicznych lasach usłyszysz też inne rodzime ptaki: sowę ruru i sokoła kārearea. A po zmroku warto zajrzeć do jaskini pełnej robaczków świętojańskich, gdzie kolonia około pięciu tysięcy świecących larw układa się w wzory przypominające rozgwieżdżone niebo. Te maleńkie stworzenia są niezwykle wrażliwe na dotyk, hałas i światło, dlatego zwiedza się je w ciszy i z szacunkiem – to kolejna lekcja manaakitanga w praktyce.

Najpiękniejsze szlaki wokół Rotorua

Miłośnicy chodzenia znajdą tu szlaki na każdą porę dnia i poziom kondycji. Oto kilka, które szczególnie warto zapisać w notesie:

• Blue Lake (Tikitapu) Track – pętla wokół jeziora zajmuje około półtorej godziny i wiedzie przez las oraz rodzimy busz. Po drodze mija się punkt widokowy na sąsiednie Zielone Jezioro i ustronną plażę, na której można się wykąpać.
• Tarawera Trail – około 15 kilometrów wzdłuż brzegu jeziora Tarawera, z gorącymi źródłami idealnymi na odpoczynek. Najlepiej dopłynąć na start taksówką wodną z przystani The Landing.
• Sulphur Bay i Government Gardens – spacer nad brzegiem jeziora Rotorua przez księżycowy, geotermalny krajobraz, zakończony w eleganckich ogrodach podarowanych Koronie w 1880 roku.
• Ohinemutu – maoryska wioska, w której życie toczy się pośród kłębów pary; miejscowy kościół anglikański pięknie pokazuje, jak dwie kultury potrafią się przenikać.

Jak zaplanować podróż do Rotorua

Rotorua nagradza tych, którzy dają jej czas. Wiele atrakcji, od wyprawy na krater Tarawery po degustację potraw z ziemi, wymaga wcześniejszej rezerwacji, a najciekawsze historie kryją się tam, gdzie prowadzi lokalny przewodnik znający maoryskie tradycje. Dlatego zamiast błądzić po mapie, warto rozważyć zorganizowane wycieczki po Rotorua z przewodnikiem, które łączą geotermalne cuda, kulturę i przyrodę w jednym, dobrze przemyślanym planie.

Takie rozwiązania proponuje między innymi Excurzilla, pomagając podróżnym wykorzystać każdą godzinę bez martwienia się o transfery i bilety. Bo Rotorua to nie miejsce, które się „zalicza” – to miejsce, którego się słucha. Wsłuchaj się w bulgot ziemi, poczuj zapach siarki, pozwól, by manaakitanga otoczyło cię troską, a wrócisz do domu przekonany, że natura naprawdę ma tu swoich strażników.

materiał zewnętrzny

Zobacz również: