Na stepach Mongolii

Autentyczność, przyjaźni ludzie, zmieniające kolory stepy, nowoczesne budynki kontrastujące ze stawianymi obok jurtami. Mongolia, czyli starożytne imperium Czyngis-chana to kraina wyjątkowych krajobrazów, wygasłych wulkanów, wydm, jezior i rzek.

Przed wyjazdem – o co zadbać?

Obywatele Polski chcący wjechać na terytorium Mongolii są zobowiązani do posiadania wizy, którą uzyskać należy przed wyjazdem w Ambasadzie Mongolii w Warszawie. Potrzebny będzie również paszport ważny co najmniej 6 miesięcy od daty wjazdu. Szczepienia nie są wymagane, choć zaleca się posiadanie szczepionek na zapalenie wątroby typu A i B, błonica, tężec, polio i wściekliznę.

Przed wyjazdem warto pobrać usługę VPN, która pozwoli na dostęp do zagranicznych portali bez względu na cenzurę krajową. Co więcej, może okazać się przydatna w przypadku konieczności skorzystania z publicznych sieci WiFi na lotnisku lub w hotelu.

Walutą Mongolii jest tugrik. Jedna złotówka to około 720 tugrików. Najlepsza pora na wyprawę do Mongolii to maj i październik. Zima jest bardzo mroźna (do minus 40 stopni), a lato upalne. Wiosna i jesień właściwie nie występują. Na przełomie lipca i sierpnia mają miejsce ogromne ulewy.

Co zwiedzić w Mongolii?

Mongolia jest jednym z najsłabiej zaludnionych krajów świata: na kilometr kwadratowy przypada 1,75 osoby. Dla porównania gęstość zaludnienia w Polsce to 124 osoby na kilometr kwadratowy. W stolicy Ułan Bator mieszka prawie połowa mieszkańców kraju. Miasto znane jest ze swoich klasztorów w XIX wieku, które zamieszkiwało tysiące mnichów, jedyny ocalały od zniszczeń z czasów radzieckich to Gandantegchinlen. Jest finansowym, kulturalnym i przemysłowym centrum Mongolii.

Głównym placem w Ułan Bator jest Sükhbaatar, gdzie w lipcu 1921 r. Damdin Sükhbaatar ogłosił niepodległość Mongolii od Chin. Po środku placu znajduje się jego rzeźba z brązu na koniu. W 2013 roku władze zmieniły nazwę nazywając ją Chinggis Khaan, a w 2016 roku powróciła do pierwotnej nazwy. Odbywają się tu liczne koncerty, festiwale i inne pokazy.

Mityczna kolej trans-mongolską wiedzie starożytnym szlakiem z Chin do Rosji przez niesamowite krajobrazy mongolskie. Pustynia Gobi to jedna z największych na świecie, turyści chętnie korzystają z atrakcji takich jak przejażdżki na wielbłądach, wędrówki piesze i piknik. W sercu pustyni znajdują się Khongoryn Els, najdłuższe i najbardziej spektakularne wydmy w kraju. Spacer po pustyni jest bardzo męczący, ale imponujące widoki rekompensują poniesiony trud.

Mongolia nie wyróżnia się zbyt dużą różnorodnością gastronomiczną, ale trzeba spróbować jej potraw, aby w pełni poznać kulturę kraju. Jedną z potraw jest kiełbuszi (tugriki), czyli krążki przypominające sushi, które poza wyglądem nie mają z tym nic wspólnego. Zawierają kiełbasę, groszek i marchewkę.

Tradycyjnie kuchnia mongolska składa się z gotowanego mięsa – głównie z baraniny – z dużą ilością tłuszczu i mąki oraz ryżu i roślin strączkowych. Jedną z najczęściej spożywanych potraw jest buzz, przypominające nasze pierogi. Klasycznym napojem jest słona herbata süütei tsai. Nomadzi chętnie spożywają napój zwany airag, czyli mleko końskie fermentowane z 3% alkoholem.