Sudan Południowy społeczeństwo

Zbiór informacji i ciekawostek o społeczeństwie Sudanu Południowego (wielkość populacji, gęstość zaludnienia itd.).

Ostatnia aktualizacja: 2025-10-10 15:36:53

27 ciekawostek o społeczeństwie Sudanu Południowego

1. Szacuje się, że 84% kobiet w Sudanie Południowym nie potrafi pisać ani czytać.

2. Prawie połowa społeczeństwa nie ma dostępu do wody pitnej.

Autor: MR

3. Kobieta rodzi średnio 5.3 dzieci.

Autor: Nadia

4. W kraju tym ponad 1 914 000 (2015) 2 229 963 (2018) osób ma dostęp do internetu (około 18% społeczeństwa).

5. Założonych zostało około 150 000 (2015) 180 000 (2018) kont na Facebooku.

Autor: NET

6. Gęstość zaludnienia wynosi 17 osób/km².

7. Główną religią jest chrześcijaństwo.

8. Sudan Południowy jest zamieszkany przez ponad 200 grup etnicznych.

Autor: poznajnieznane

9. Średni wiek osób zamieszkujących ten kraj to 17 lat.

10. W kraju tym jest około:
– 5 500 000 osób (45.34%) w przedziale wiekowym 0-14 lat.
– 6 376 000 osób (52.56%) w przedziale wiekowym 15-64 lat.
– 254 800 osób (2.1%) mających ponad 65 lat.

11. W kraju tym rocznie rodzi się około 448 000 dzieci (3.7% populacji), a umiera około 99 200 osób (0.8% populacji).

Autor: Sara19

12. Dziewczynka urodzona w Południowym Sudanie ma większą szansę śmierci w czasie ciąży lub porodu niż ukończenia szkoły podstawowej.

Autor: Turyst

13. Sudan Południowy oficjalnie proklamował niepodległość 9 lipca 2011 roku, oddzielając się od Sudanu po dziesięcioleciach wojen domowych. W referendum niepodległościowym, przeprowadzonym w styczniu 2011 roku, za secesją opowiedziało się 98,83% głosujących.

14. Ze względu na bardzo wysoki wskaźnik analfabetyzmu, karty do głosowania w historycznym referendum były ilustrowane. Znajdował się na nich symbol dłoni w geście „stop” z napisem „Oddzielenie” oraz dwie splecione dłonie oznaczające „Jedność”, co pozwoliło każdemu obywatelowi na wyrażenie swojej woli.

15. W drugiej połowie XIX wieku prowincją Ekwatoria, znajdującą się na terenach dzisiejszego Sudanu Południowego, rządził pochodzący z Nysy Edward Schnitzer, który przyjął imię Emin Pasza. Zasłynął jako doskonały zarządca, rozwijał handel i budował szpitale, a jego prowincja jako jedyna oparła się powstaniu mahdystów.

16. Populacja Sudanu Południowego dynamicznie rośnie. W 1956 roku wynosiła 2,7 mln, a w 2025 roku szacuje się ją na około 12,8 mln.

17. Kraj zamieszkuje ponad 200 grup etnicznych, które posługują się ponad 60 językami. Do największych ludów nilockich należą Dinkowie (najliczniejsi), Nuerowie, Szyllukowie oraz Bari. Aby pokonać te bariery, językiem urzędowym został angielski.

18. W całym Sudanie Południowym przed odzyskaniem niepodległości istniały zaledwie dwie szkoły średnie, a dziewczęta często są pierwszymi, które rezygnują z nauki z powodu obowiązków domowych lub braku dostępu do podstawowych produktów higienicznych.

19. Na południu kraju żyją ponad milionowe stada kobów białouchych (kobus kob leucotis), które każdego roku odbywają wielką wędrówkę w poszukiwaniu pastwisk. To zjawisko jest drugim co do skali migracją zwierząt lądowych na kontynencie afrykańskim, porównywalnym z migracją gnu w Serengeti.

20. Kraj zmaga się z jednym z najpoważniejszych kryzysów humanitarnych na świecie. Szacuje się, że w okresie od kwietnia do lipca 2025 roku nawet około 57% populacji, może doświadczać kryzysowego poziomu braku bezpieczeństwa żywnościowego. Wśród nich jest 2,3 miliona dzieci poniżej 5. roku życia.

21. Dla wielu grup etnicznych, takich jak Mundari, Jie czy Toposa, bydło stanowi fundament tożsamości kulturowej. Krowy są nie tylko źródłem pożywienia, ale również bogactwa, posagu i prestiżu społecznego. Są one tak centralnym elementem życia, że bywają określane mianem „świętych krów”, choć w innym znaczeniu niż w Indiach – tutaj są one miernikiem statusu i bogactwa rodziny.

22. Mężczyźni i starsi chłopcy bywają nieobecni w wioskach przez długie miesiące, ponieważ przebywają na odległych obozowiskach, gdzie wypasają i chronią swoje cenne stada. W wioskach pozostają wówczas głównie kobiety, dzieci i starcy, którzy zajmują się codziennymi obowiązkami.

23. Sudan Południowy ma bardzo słabo rozwiniętą infrastrukturę drogową. Szacuje się, że w całym tym dużym kraju (dwa razy większym od Polski) jest zaledwie około 60 do 100 km dróg asfaltowych. W porze deszczowej wiele dróg gruntowych i ścieżek staje się całkowicie nieprzejezdnych.

24. Konflikty zmusiły miliony ludzi do opuszczenia swoich domów. Tylko w Ugandzie schronienie znalazło ponad 1,5 miliona uchodźców z Sudanu Południowego, z czego 90% to kobiety i dzieci. W samym obozie Bidibadi na obszarze 230 km² mieszka około 300 tysięcy osób. Dodatkowo, w Etiopii w obozach nadal przebywało 400 000 osób według raportu z marca 2022 roku.

25. Turyści, którzy odwiedzają ten kraj niezwykle rzadko, spotykają się z życzliwością. Wzbudzają sensację wśród dorosłych, radość wśród dzieci i popisy wśród nastolatków, przy czym relacje te pozbawione są zazwyczaj agresji czy wrogości.

26. Oprócz niedożywienia, społeczeństwo zmaga się z epidemiami chorób zakaźnych. W latach 2024-2025 przez kraj przetoczyła się poważna epidiera cholery, która rozprzestrzeniła się na 17 z 18 stanów, powodując śmierć ponad 700 osób. Jedną z najbardziej zabójczych chorób pozostaje również HIV/AIDS.

27. Przed ogłoszeniem niepodległości trwała debata nad nazwą dla nowego kraju. Rozważano różne propozycje, w tym Republika Nilu, Azania (nawiązanie do nazwy z czasów rzymskich), Republika Kusz (od biblijnego królestwa) czy Juwama (od pierwszych sylab miast: Juba, Wau i Malakal). Ostatecznie, ze względu na długoletnie używanie, zwyciężyła praktyczna nazwa Republika Sudanu Południowego.

Autor: Pasjonat