18 ciekawostek o zwyczajach w Papui-Nowej Gwinei

W niektórych społecznościach, takich jak Korowai, buduje się domy na drzewach, nawet na wysokości 40 metrów, co historycznie zapewniało ochronę przed zwierzętami i wrogimi plemionami.
Kraj ma silnie zakorzenioną tradycję dużych zgromadzeń kulturowych, zwanych "Sing-Sing". Podczas festiwali, takich jak słynny Mount Hagen Show, plemiona z całego kraju zbierają się, by poprzez taniec, muzykę i niezwykle barwne stroje zaprezentować swoją odrębną tożsamość kulturową.
Goroka Show to jeden z najstarszych i najsłynniejszych festiwali kulturowych. Został zainicjowany w 1957 roku przez australijskich administratorów w celu zjednoczenia zwaśnionych plemion i promowania pokoju.
Rytuał "Mumu" to tradycyjny sposób celebracji i wspólnoty. Jest to narodowa potrawa przyrządzana w ziemnym piecu, gdzie mięso (np. wieprzowina) i warzywa (słodkie ziemniaki, taro) gotują się na gorących kamieniach, często na ważne święta i spotkania.
Niektóre plemiona, jak Asaro z Eastern Highlands, słyną z unikalnych performansów. Znani jako "Ludzie z Błota", noszą oni przerażające maski z gliny i pokrywają ciała białym błotem, aby odtworzyć legendę o tym, jak przerażili wrogów, wyłaniając się z mgły jak duchy.
Plemię Huli z regionu Hula jest rozpoznawane po spektakularnych, tradycyjnych perukach. Mężczyźni hodują swoje własne włosy, by tworzyć wyszukane peruki ozdobione piórami rajskich ptaków i żółtymi pigmentami, które są symbolem męskości i statusu.
W społeczności Baining z East New Britain odbywa się niezwykły rytuał ognia. Mężczyźni wykonują hipnotyzujące tańce w nocy, chodząc boso po żarzących się węglach w ciężkich maskach z kory.
Tradycyjna wiara w czary i duchy, zwane lokalnie "sanguma", pozostaje źródłem poważnych napięć społecznych. Każdego roku w samym regionie Highlands dochodzi do setek oskarżeń o czary, które niestety często prowadzą do samosądów i brutalnej przemocy, głównie wobec kobiet. Szacuje się, że rocznie dochodzi do około 200 takich egzekucji.
W Papui-Nowej Gwinei praktykuje się rytualny zwyczaj "baim het", czyli "zakupu głowy". Podczas pogrzebu rodzina zmarłego musi często zapłacić jego krewnym odszkodowanie za stratę.
Żucie orzecha areki (betelu) z liściem pieprzu betelowego i gaszonym wapnem to powszechny rytuał społeczny, działający pobudzająco. Mieszanka ta barwi ślinę na intensywnie czerwony kolor.
Choć obecnie praktyka ta zanikła, do XX wieku w niektórych społecznościach istniał kanibalizm, który miał głębokie znaczenie rytualne. Wyróżniano kanibalizm pogrzebowy, wojenny i zemsty, a spożycie ciała miało na celu przejęcie siły lub duchowej mocy drugiego człowieka.
W wielu regionach, zwłaszcza na Wyżynach, podstawową jednostką organizacji społecznej jest klan, zwykle patrylinearny. Małżeństwa są dozwolone wyłącznie pomiędzy różnymi klanami, co tworzy skomplikowaną sieć sojuszy.
W przeciwieństwie do większości patriarchalnych społeczeństw kraju, istnieje kilka społeczności, w których to kobiety są tradycyjnymi strażniczkami ziemi i przekazują prawa do niej kolejnym pokoleniom.
W społeczności Fore praktykowanie kanibalizmu pogrzebowego, polegającego na spożywaniu mózgu zmarłych, doprowadziło do szerzenia się choroby kuru – śmiertelnej choroby prionowej, co zostało udokumentowane w badaniach medycznych w połowie XX wieku.
W niektórych wioskach zmarłych chowa się nie na cmentarzach, a w bezpośrednim sąsiedztwie domów, a plemiona, takie jak Korowai, tradycyjnie układały ciała na konarach dużych drzew.
W przeszłości wśród plemienia Dani praktykowano mumifikację ciał ważnych przywódców, co miało na celu zachowanie ich duchowej obecności w społeczności.
Mężczyźni często noszą duże, plecione torby, w których przechowują osobiste przedmioty, w tym składniki do żucia betelu. Torby te pełnią podobną funkcję jak damskie torebki w innych kulturach.
W społecznościach takich jak Huli mężczyźni słyną z tworzenia wyszukanych ozdób z piór ptaków rajskich i malowania twarzy w rytualne wzory na znak swojej tożsamości i statusu.

Najgroźniejsze zwierzęta w Niemczech

Poznaj najgroźniejsze zwierzęta w Niemczech. Jakie niepozorne stworzenia stanowią największe zagrożenie dla człowieka? Przeczytaj zestawienie drapieżników i nosicieli chorób.

Odkrywanie Gdańska wolnym krokiem. Jak zwiedzać miasto bez pośpiechu

Nie każdy wyjazd musi wyglądać jak lista atrakcji odhaczanych w ekspresowym tempie. Gdańsk akurat wyjątkowo dobrze działa wtedy, gdy zwalnia się krok. To miasto nie wymaga pośpiechu. Najciekawsze momenty często pojawiają się pomiędzy głównymi punktami programu — podczas porannego spaceru nad Motławą, kawy wypitej przypadkiem w małej uliczce albo wieczoru spędzonego na ławce z widokiem na stoczniowe dźwigi.

Papua-Nowa Gwinea zwyczaje