Somalia armia

Zbiór informacji i ciekawostek o armii Somalii (sprzęt wojskowy, ilość żołnierzy itd.).

Ostatnia aktualizacja: 2025-10-09 18:29:32

20 ciekawostek o armii Somalii

1. Pozycja w zestawieniu najlepszych armii świata:
    – 2015 rok – 99 miejsce,
    – 2018 rok – 131 miejsce.

2. Ilość żołnierzy:
    – 2014 rok – 12 000 zawodowych i 24 000 rezerwistów,
    – 2018 rok – 15 900 zawodowych i 0 rezerwistów.

3. Ilość sprzętu:
    – 2014 rok – 70 czołgów, 260 wozów opancerzonych, 30 samolotów odrzutowych i 14 śmigłowców,
    – 2018 rok – 140 czołgów, 430 wozów opancerzonych, 25 samolotów odrzutowych i 0 śmigłowców.

4. Wydatki na armię:
    – 2014 rok – $1 500 000 000 (6 420 000 000 zł),
    – 2018 rok – $58 960 000 (252 348 800 zł).

5. Flota morska…
    – w 2014 roku liczyła około okrętów, w 2018 roku liczy około 2 okrętów.

Autor: Wojak

6. Historycznie somalijskie społeczeństwo otaczało wielkim szacunkiem wojowników (waranle), a wszyscy mężczyźni, z wyjątkiem osób duchownych, byli uważani za potencjalnych żołnierzy.

7. W XVI wieku Sułtanat Adal, przy wsparciu Imperium Osmańskiego, prowadził długotrwałą i niemal zwycięską wojnę z Cesarstwem Etiopii, co przez historyków jest często wskazywane jako źródło historycznej wrogości pomiędzy tymi narodami.

8. W okresie Somalii Włoskiej, Włosi zorganizowali oddziały złożone z Somalijczyków, znane jako Ascari oraz zaptié (żandarmeria). Stanowiły one część Królewskich Włoskich Wojsk Kolonialnych i brały udział w konfliktach, takich jak wojna włosko-turecka w latach 1911-1912. W brytyjskim Somalilandzie funkcjonował natomiast Somaliland Camel Corps, formacja wielbłądzia, która służyła podczas II wojny światowej.

9. Współczesna armia somalijska została formalnie utworzona 6 kwietnia 1960 roku, na krótko przed uzyskaniem niepodległości, poprzez przekształcenie Mobilnej Grupy Policji (Darawishta Poliska). Data 12 kwietnia 1960 jest od tamtej pory obchodzona jako Dzień Sił Zbrojnych.

10. Nowo powstała armia została poddana próbie już w 1964 roku, kiedy wybuchł konflikt z Etiopią o Somalię Zachodnią (Ogaden). W obliczu tego napięcia Związek Radziecki, chcąc przeciwdziałać wpływom Zachodu w Rogu Afryki, udzielił Somalii pożyczki w wysokości 55 milionów dolarów na modernizację i rozbudowę armii, ustalając jednocześnie bardzo korzystny, dwudziestoletni harmonogram spłaty.

11. Dzięki bliskiej współpracy z ZSRR, która trwała od wczesnych lat 60. do 1977 roku, Somalia dysponowała w tym okresie największą liczbą czołgów i pojazdów opancerzonych na południe od Sahary.

12. 21 października 1969 roku armia dokonała zamachu stanu, przejmując władzę w kraju dzień po pogrzebie zamordowanego prezydenta Abdirashida Ali Shermarke. Na czele junty, nazwanej Najwyższą Radą Rewolucyjną, stanął generał major Mohamed Siad Barre. W 1972 roku nowy reżim skazał na śmierć i stracił trzech innych wysokich rangą oficerów, którzy byli współorganizatorami przewrotu, w tym wiceprezydenta generała majora Mohameda Aynanshe Guleida i brygadiera Salaada Gabeyre Kediye.

13. W 1977 roku Somalia przegrała wojnę o Ogaden z Etiopią, która w trakcie jej trwania zaczęła otrzymywać masowe wsparcie militarne od ZSRR i Kuby. W odpowiedzi Barre wypędził wszystkich radzieckich doradców i zerwał traktat o przyjaźni, zwracając się tym samym ku Stanom Zjednoczonym. W sierpniu 1980 roku Somalia i USA podpisały porozumienie o wzajemnym wsparciu, w ramach którego Amerykanie otrzymali dostęp do portów w Mogadiszu i Berberze w zamian za pakiety pomocy bezpieczeństwa o wartości 40 milionów dolarów.

14. Pod koniec lat 80. Siad Barre coraz bardziej faworyzował członków własnego klanu, dzieląc armię według linii klanowych. W połączeniu z wybuchem rebelii somalijskiej doprowadziło to do dezintegracji sił zbrojnych. Gdy Barre uciekł z Mogadiszu w styczniu 1991 roku, ostatnia spójna jednostka armii, “Czerwone Berety”, zdemoralizowała się i przekształciła w milicję klanową.

15. Po dziesięcioleciach chaosu, proces odbudowy armii nabrał tempa po porozumieniu z Dżibuti w 2008 roku. Mimo to, międzynarodowa ocena gotowości bojowej z 2017 roku wykazała, że jest to wciąż “armia tylko z nazwy”, w której bataliony osiągały średnio zaledwie 63% stanów osobowych, brakowało im podstawowego wyposażenia i były w stanie prowadzić jedynie defensywne oraz lokalne operacje.

16. Szacunki dotyczące liczby żołnierzy są bardzo rozbieżne. Podczas gdy w 2020 roku szacowano siły na około 15 000 żołnierzy, to po 2022 roku doniesienia mówiły o znacznym wzroście, nawet do ponad 30 000. Dokładna weryfikacja jest jednak utrudniona z powodu problemów z korupcją i “duchami żołnierzy” w listach płac.

17. Odbudowa somalijskiej armii jest wspierana przez kilkunastu zagranicznych partnerów, w tym Stany Zjednoczone, Unię Europejską, Turcję, Zjednoczone Emiraty Arabskie i Etiopię. Brak koordynacji między tymi podmiotami przez wiele lat był jednym z głównych powodów niepowodzenia w stworzeniu skutecznej, narodowej formacji.

18. Aby zwalczyć wszechobecną korupcję, polegającą m.in. na wypłacaniu żołdu za nieistniejących żołnierzy, w 2017 roku rozpoczęto proces biometrycznej identyfikacji całego personelu.

19. Północno-wschodni region kraju, Puntland, utrzymuje swoje własne, odrębne siły zbrojne. Jest to przejaw szerszego zjawiska, w ramach którego tworzone państwa członkowskie w ramach Somalii traktują lokalne milicje i siły paramilitarne (darwish) jako zabezpieczenie przed nadmierną władzą rządu federalnego w Mogadiszu.

20. Oprócz walki z terrorystami, Somalia zmaga się z rosnącym poziomem przemocy między wspólnotami lokalnymi o dostęp do ziemi, wody i pastwisk dla bydła, co jest dodatkowo pogarszane przez zmiany klimatyczne.

Autor: Michu